profile نیمرخ

مردی که از محبوبش جدا افتاده می گریزد، زیرا نمی تواند تا زمانی که دیگر او پیر شده است  صبر کند.

khosro shakibaei in rozi ruzegari خسرو شکیبایی و حسین پناهی

حسین پناهی و خسرو شکیبایی در سریال روزی روزگاری
خدایشان بیامرزد
چند ماه پیش شبکه اول شبها این سریال را به تماشا می گذاشت و برای امتحان چند عکسی از این دو بزرگوار  گرفتم که گفتم یه یادی هم کرده باشیم

sundown in alley

در آستانه فصلی سرد

در محفل عزای آینه ها

و اجتماع سوگوار تجربه های پریده رنگ

و این غروب بارور شده از دانش سکوت

چگونه می شود به آن کسی که میرود اینسان

صبور ،

سنگین ،

سرگردان .

فرمان ایست داد .

چگونه می شود به مرد گفت که او زنده نیست ، او هیچوقت

زنده نبوده است.

//فروغ فرخزاد 

violet گلهای بنفشه

اي کاش آدمي وطنش را
مثل بنفشه ها
در جعبه هاي خاک
یک روز می توانست
همراه خویشتن ببرد
هر کجا که خواست
در روشناي باران
در آفتاب پاک
// شفیعی کدکنی

rainy

حقیقت دارد
تو را دوست دارم
در این باران
می خواستم تو
در انتهای خیابان نشسته
باشی
من عبور کنم
سلام کنم
لبخند تو را در باران
می خواستم
می خواهم
تمام لغاتی را که می دانم برای تو
به دریا بریزم
دوباره متولد شوم
دنیا را ببینم
رنگ کاج را ندانم
نامم را فراموش کنم
دوباره در اینه نگاه کنم
ندانم پیراهن دارم
کلمات دیروز را
امروز نگویم
خانه را برای تو آماتده کنم
برای تو یک چمدان بخرم
تو معنی سفر را از من بپرسی
لغات تازه را از دریا صید کنم
لغات را شستشو دهم
آنقدر بمیرم
تا زنده شوم.
// احمدرضا احمدی